aşk iki kişiliktir
aşk sırdır
aşk kızkançlıktır
aşk dağlara yazılıcak kadar değil
kalplere yazılacak kadar büyüktür
kalp küçük görüne bilir ama çom şey taşır
aşk konuşulan sözlere bakmaz
gözlerden su gibi akan yaşlara bakar
benim sevgim ikimizede yeter BİRTANEM
Gülümm yokluğun ne acı biliyor musun
Gün boyun hep yollarda kaldı gözüm
Ayın şalkında sabahlara dek Ankara sokaklarında
Laf anlamaz, söz dinlemez gözyaşlarımla
Hep seni a r ı y o r bu deli gönül
Parktayken yanı başımda
İçtiğim her kadeh şarabımda
Karşıma çıkan bütün tanıdık simalarda
Hep seni a r ı y o r bu deli gönül
Karanlığıma güneş olur aydınlatırsın diye
Dilimde ismin ;bitmeyen hecem olursun diye
Masum kalbimi belki seversin diye
Hep seni a r ı y o r bu de
Balkonda sabahladım bu gece biliyormusun
Seni düşündüm, sabahın ilk ışıklarına kadar
Sigaramın her nefesindeki çıkan dumanından
Gök yüzüne ismimizi yazdım yaralı bir kalp içinde
Bir yıldız yakaladım balkonumun köşesinden
Seni ona uzuunn uzuunn anlatımmm
Sakin ve masumca dinledi anlattıklarımı
Seni anlatırken o bir melek biliyormusun dedim
Öyle mutluydum ki anlatamam ne güzelmiş sevmek
Aslında sevmek değil güzel olan
Seni sevmek güzelmiş canım bunu anladım
Gözlerindeki tatlı gülüşü
bir çiçek var
ağaca aşık olan
sevgisini hep söyleyen
ama karşılık bulamayan
git gide soluyor
ağaç üzülüyor
ama belli etmek istemiyor
bir kaç gün sonra
bırakıyor kendini
ölüyor çiçek
ağaç aşkını belli etmemek istiyordu
heresin ona güleceği için
ama şimdi çok pişman
artık geriye dönemezz ...
