sevgilim,
veda mektubu bu benden sana...sessizce elvedam...belkide içime
sığdıramadıgım hisselerimin son bir oyunu...anlatmaya,yaşamaya
kıyamadıgım seninle son buluşmamız bu kagıt...son bir kezz gözlerine
bakamadan,ellerini tutamadan,kokunu içime çekemeden üçüncü ve son
ayrılıgımız bu...bundan sonra ne benden bir ses,ne bir ses,ne bir
nefes,nede bir dokunuş duyacaksın...herşeyi,tüm yaşanmışlıgı,tüm
geçmişi gömüp maziye gidiyorum senden uzaga..yalnız ruhumu sende
bırakarak veda ediyorum sana...tüm acıları omuzlayarak
gidiyorum...özlemini,aşkını atıp içime karanlıga yürüyorum ama aklım
sende...biliyorum bundan sonra hiçbirşey duymayacagım seninle ilgili
ve sende duymayacaksın benimle ilgili...belki unutursun böylelikle
beni ki böyle birşeye ihtimal bile yok biliyorum...unutamazsın sen
beni..ilk aşklar unutulmazmış çünkü..ama ilk aşklarımı unuttum
ben.geride tek sen kaldın...sonum olan sen kaldın...aşkımın
sonu,gelecegimin sonu,hayatımın sonu...
biliyorum sevgilim kopamadın benden...asla silip atamadın
yüreğinden...her gittigin yere,her yaşadıgın zman dilimine,her
aldıgın
nefes aralıgına sıgdırdın beni...benim yaptıgım gibi yapmadın..sahip
çıktın aşkına...ve bende şimdi bunun bedelini ödüyorum...ağır bir
bedel ama hakettim ben bu sonu...şimdi ne söylesem boş...herşey
anlamsız çünkü...aslında sahip çıkamadıgım,hükmedemedigim duyguların
başkaldırması bu veda...hoşcakal koruyucu melegim...hoşcakal
geçmişim,gelecegim,herşeyim...
|
