Öyle hazanlar geçti ki ömrümde seni düşünürken
Öyle çıkmazların
Öyle çaresizliklerin içinde kaldım ki
Her seferinde bitti derken
Gün geçtikçe daha da alevlendi küllerim
Sensizliğe dayanamaz
Sabredemez hale geldim
Yoruldum artık beklemekten ve yalvarmaktan
Seni uzaktan bir saniye olsun gördüğümde mutlu olmaktan
Bitiriyo beni senin bu hasretin
Yüreğim paramparça oldu aşkınla
Sabredemiyorum artık
Benim yanımda ol istiyorum
Sana doyasıya sarılmak.. öpmek.. koklamak istiyorum..
Her gün
Ben sadece baktım arkandan
gidişine engel olamadım ve sen çekip gittin
Arkanda ne bıraktığını bilmeden
gitmeni hiç istememiştim.
sen ne duvarlar yıkmıştın benim için
şimdi ise beni yıkıyosun.
neden? sonumuz böyle oldu
neden? ayrılığa mahkum olduk
delice severken
kim? karıştı sevdamıza
Ben seni içimin en derininde sevdim gözümden sakındım
Sana ahım bir nefes uzağındadır unutma sensiz bu şehir ağır gelir
taşıyamam ayrılğın yükünü
Ben artık ben değilim içimde derin bi boşluk
Ne çabuk oldu değilmi sevgilim ayrılmamız, hayatın kuralını yeni
tanımamız..
Zaman belki sana unuturmayı öğretir ama bana asla..!!
Çünkü ben seni tertemiz ve gerçek bir yürekle sevdim.. sen ise iki
yalancı gözle sevdin beni..
Daha en baştan anlamıştım beni sevmediğini bana yalan söylediğini.ve
benle dalga geçtiğini.!
Ama razıydım bir yalan olsa dahi seni yanımda görünce sanki dünyada
benden başka kimse mutlu yok diyordum.
Çünkü seviyordum seni hemde ölümüne ve delicesine..
Şimdi sen diye b